Op maandag werden we gebeld door Eline, ze zei dat we donderdag om 8.45 uur klaar moesten staan. O ja, of we warme kleding wilden meenemen. Donderdag 8.45 uur ging de bel en de “Opkikkerauto” stond voor de deur. Ook klonk het “Opkikkerlied” door de straat. Met veel enthousiasme namen Eline en Trienke ons mee. In de auto stond van alles, snoepgoed, drinken etc. We reden richting Enkhuizen, maar hadden nog steeds geen idee.

Uiteindelijk kwamen we bij de KNRM: Koninklijke Nederlandse Reddings Maatschappij. Bij aankomst werden we in de kantine ontvangen. Daar kregen we koffie met een tompouce van Ondertussen waren er allemaal vrijwilligers binnengekomen die op deze dag voor ons klaarstonden. Jet werd in een reddingspak gehesen en met z’n allen stapten we op de reddingsboot. Er werden alle manoeuvres uitgehaald en uiteindelijk mocht Jet de boot besturen. Wo, wat ging dat hard zeg! Met 32 knopen over het water stuiteren.

Na deze snelle actie zetten we koers naar Heiloo. In de auto legde Eline uit dat de wens van Jet, rappen met een beroemde rapper niet gelukt was, maar dat zij van alle rappers die Jet genoemd had, wel een single cd had gekregen. Jet was enorm blij met de cd’s en Trienke zette er een op, lekker rappen in de “Opkikkerauto”.

In Heiloo hebben we geluncht in de lunchroom van ”Veldt”, heerlijk! Na de lunch kwamen we terecht bij een kunstenares, Trudy. Daar hebben wij met elkaar een schilderij gemaakt. Zes losse stukjes, nadat iedereen iets had geschilderd, wat door een slinger met elkaar was verbonden. Trudy zette hem in elkaar en vertelde dat wij hem later zouden krijgen.

Na het schilderen, reden we een stukje door Heiloo naar Limmen. Bij de kartbaan moesten we zijn. Daar hebben Jet, Wies, Joep en Wim in een kart gereden, wat ging dat hard zeg! Wat genoten zij. Ze waren de enigen op de baan. In de auto, die weer op weg ging richting Hoorn, kregen zij ieder nog een cadeau.

In Hoorn hebben we bij restaurant “De Nadorst gegeten. Een soepje en we hadden allemaal de varkensoester gekozen en toe hadden we ijs met chocolade. Eline ging ondertussen een paar keer naar buiten. Wat gebeurde er toch allemaal! Na het eten liepen we naar buiten om de “Opkikkerauto” te stappen, toen er tot onze verbazing een limousine voor de “Nadorst”stopte. Wies zei: we kunnen wel met de Limousine. We konden het niet geloven, maar we mochten echt met de limousine naar Wervershoof. Hè, hè, wat een dag vol verrassingen. We waren moe maar zeer voldaan. En dan in een limousine naar huis gebracht worden. Top!

Aangekomen in Wervershoof reed de limousine een straat in. We dachten: wat gebeurt er, wat gaan we doen? Hij reed via de Dorpstraat naar cultureel centrum “De Schoof”, waar de hele familie stond. Jet gilde in de limousine, de familie. We stapten uit en we werden in de zaal ontvangen. We kregen koffie en een stukje taart. Op de taart, gemaakt door Bakker Swart, stond een prachtige foto van Jet geprint.

Ondertussen stonden rapper en streetdancer Dennis van Breukelen en Chris en een aantal dansers klaar. Zij gaven een geweldige show weg. Na de rap vertelde Dennis dat hij voor Jet een rap had geschreven op een lied van de Lion King met de tekst die Jet zelf ooit had gemaakt. Jos ( moeder van Jet) had deze tekst stiekem gemaild naar Eline. Hij vertelde dat Jet na de pauze een rapworkshop kreeg aangeboden en wanneer Jet thuis nog had geoefend werd zij uitgenodigd om de rap en een clip op te nemen. Jet zou haar eigen cd met clip maken. In de clip zouden beelden komen die Chris gemaakt had in De Schoof. Geweldig, dit was voor Jet heel emotioneel, de familie bij elkaar en je allergrootste wens die in vervulling zou gaan; een eigen rap! Na de pauze moest de familie gaan staan. En Jet nam plaats achter de microfoon. De familie begon met het refrein van het lied, zij hadden dat voor dat wij kwamen met elkaar geoefend. Daarna kon Jet het couplet rappen. Het klonk meteen al geweldig. We hebben met elkaar het lied een paar keer gezongen. Om ongeveer 21.15 uur was het tijd om afscheid te nemen van de familie. Eline en Trienke brachten ons naar huis.

Wat een superdag! Eline, Trienke en alle andere mensen die onze Opkikkerdag tot een superdag mogelijk hebben gemaakt; Geweldig, het was Super. De volgende dag stond er een megafoto van Jet op de reddingsboot in de krant. Een prachtige foto, je ziet Jet echt genieten. En dat is ook het motto van Stichting Opkikker: Na vervelende dagen duren de leuke dagen toch nét iets langer.

Jet en familie

Wilt u helpen een Opkikkerdag als deze mogelijk te maken? Klik dan hier voor meer informatie!